Aktualności

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia powinna kierować nasze serca ku nieograniczonej hojności Pana Boga. On uprzedza swoją łaską naszą obecną sytuację. Daje nam wszystkie potrzebne "narzędzia", by odpowiadać na wyzwania każdego dnia. Zapragnął nas jeszcze zanim powstaliśmy. Niepokalane Poczęcie Maryi było dla niej szczególną łaską, która pomogła jej zupełnie oddać się Woli Bożej. Jednak każdy z nas jest zaproszony, by rozeznawać to pragnienie Boga w swoim życiu.

Sakrament bierzmowania to jeden z trzech sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego, udzielany zasadniczo przez biskupa. Bierzmowanie podobnie jak chrzest, należy do sakramentów inicjacji chrześcijańskiej. Oznacza to, że są przyjmowane tylko raz w życiu i wiążą się z narodzinami oraz wejściem w okres dojrzałości. 

Doskonale znamy powiedzenie przypisywane św. Agustynowi z Hippony „Bis orat, qui cantant” co znaczy: „Kto śpiewa, podwójnie się modli”. Wszyscy jesteśmy świadomi, jak bardzo ważna jest muzyka podczas liturgii – pomaga pełniej uczestniczyć we Mszy Świętej, a także jest formą uwielbienia Jezusa Chrystusa.

We wrześniu zakończyliśmy czas przystępowania dzieci do Pierwszej Komunii Świętej. W tym roku ze względu na pandemię koronawirusa nie odbyła się jedna Msza, podczas której dzieci przystąpiłyby do Komunii Świętej. Dzieci zostały podzielone na dziesięć grup i przystępowały do pierwszej Komunii w różnym czasie. Odbyły się również dwie Msze, podczas których po raz pierwszy do Komunii przystąpiły dzieci z niepełnosprawnością z naszego miasta.

Święty Jan Paweł II podczas audiencji generalnej 1 sierpnia 2001 roku skierował do tysięcy ministrantów z różnych krajów Europy, zgromadzonych na placu św. Piotra w Watykanie słowa, które są syntezą tego, co powinna wyrażać służba przy Ołtarzu Pańskim. Wówczas Ojciec Święty mówił: „Wasza służba przy ołtarzu jest nie tylko obowiązkiem, ale i wielkim zaszczytem, prawdziwą świętą posługą”.

W tym roku nie odbył się tradycyjny wyjazd naszych ministrantów, tak jak było w ubiegłych latach, gdy wyruszaliśmy do Gdańska, Sopotu czy Malborka. Wszystko ze względu na to, aby nie przemieszczać się transportem publicznym oraz nie przebywać w dużych skupiskach ludzi. Nasza parafia zorganizowała więc wypoczynek w formie półkolonii.

Wspólnota Żywego Różańca to najliczniejsza grupa ze wszystkich wspólnot w naszej parafii. Niestety, pandemia koronawirusa uniemożliwiła spotkania wspólnoty w salkach. Pomimo tak trudnego czasu, tego nietuzinkowego Wielkiego Postu, członkowie Żywego Różańca realizowali najważniejsze zadanie wspólnoty – pozostając w domach odmawiali różaniec. Intencji było dużo i w różnych potrzebach.

Odejście bliskiej nam osoby często wiąże się z cierpieniem, smutkiem, poczuciem braku, czasem z niezrozumieniem. Jednak dzisiaj mamy powód do wielkiej radości. Jest to radość płynąca nie tylko z tego, że tak bliską nam Osobę – Maryję – spotkało największe szczęście, ale także z tego, że sami jesteśmy włączeni w tą samą, wielką tajemnicę dążenia do Królestwa Niebieskiego, w której Ona umacnia nas przez swoje wstawiennictwo i wskazuje właściwą drogę.

W lipcu, po długiej przerwie, odbyło się spotkanie wspólnoty „Zjednoczeni w Duchu”. Z racji czasu wakacji, spotkanie miało charakter rekreacyjny. Wspólne grillowanie, pieczenie gofrów, a przede wszystkim spędzony razem czas i okazja do rozmowy w świecie realnym, a nie jak było dotychczas w wirtualnej odsłonie, sprawiło wszystkim wiele radości. Umówiliśmy się na kolejne spotkanie na świeżym powietrzu pod koniec wakacji.

13 czerwca po Mszy Świętej odbyło się rekreacyjne spotkanie ministrantów, którzy w ostatnim czasie wykazali się zaangażowaniem i gorliwością w służbie przy ołtarzu Pańskim. Po wielu tygodniach spędzonych w domach. Wspólne spotkanie przy ognisku, rozmowy, pieczenie chleba i kiełbasek sprawiło wiele radości, a na twarzach ministrantów pojawiły się uśmiechy. Spotkanie z racji panującej pandemii koronawirusa musiało odbyć się w okrojonym składzie oraz przy zachowaniu zaleceń sanitarnych.